Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

Ιγμορίτιδα: Αίτια, κλινική εικόνα, διάγνωση και θεραπεία με βελονισμό και ωτοβελονισμό.



Εισαγωγή: Τα ιγμόρεια μαζί με τους μετωπιαίους, τους σφηνοειδείς και τις ηθμοειδείς κυψέλες αποτελούν τους παρραρίνιους κόλπους. Είναι κοιλότητες μέσα στα οστά του σπλαχνικού κρανίου (προσώπου). 

Ιγμορίτιδα είναι η φλεγμονή των ιγμορείων άντρων. Εκτός από τα ιγμόρεια μπορεί να υπάρχει για διάφορους λόγους φλεγμονή και των άλλων κοιλοτήτων της περιοχής οπότε δημιουργούνται οι παραρρινοκολπίτιδες, µε πιο συχνή απ’ όλες, την ιγμορίτιδα.

 Επιδημιολογία της ιγμορίτιδας: Είναι μια από τις πιο συνηθισμένες αιτίες επίσκεψης στο γιατρό. Μπορεί να νοσήσουν άτομα όλων των ηλικιών, κάποιες φορές για λίγες ημέρες αλλά συχνά με τακτικές υποτροπές που βασανίζουν τον πάσχοντα για μήνες ή και χρόνια.  

 Τα ποσοστά των πασχόντων παγκοσμίως είναι πολύ υψηλά καθώς στην Ευρώπη το ποσοστό του πληθυσμού που υποφέρει από χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις της ρινός και των παραρρίνιων κόλπων κυμαίνεται από 8-12%.

Για την Ελλάδα υπολογίζεται ότι ανά έτος, περισσότερα από 400000 άτομα υποφέρουν  από παραρρινοκολπίτιδες.

Ανατομία: Τα ιγμόρεια είναι μικρές κοιλότητες μέσα στο οστό του σπλαχνικού κρανίου (προσώπου), τα οποία φυσιολογικά καλύπτονται από το βλεννογόνο που καλύπτει και το εσωτερικό της μύτης, από το αναπνευστικό επιθήλιο. Επικοινωνούν µε τη μύτη µέσω μικρών στομίων και παροχετεύουν ό,τι εκκρίσεις υπάρχουν μέσα σε αυτήν. Πιο απλά είναι μια συνέχεια της μύτης μέσα στο οστό του κρανίου. 

Υπάρχει η θεωρεία ότι τα ιγμόρεια χρησιμεύουν σαν αντηχεία για την λειτουργία της ομιλίας.
Στα ιγμόρεια υπάρχει αέρας και όταν η επικοινωνία με τη μύτη γίνεται φυσιολογικά, ο άνθρωπος είναι χωρίς καμία ενόχληση. 

Αίτια της ιγμορίτιδας:

  • η ιογενής ρινίτιδα, το κοινό κρυολόγημα δηλαδή, συχνό φαινόμενο κατά τους φθινοπωρινούς μήνες και το χειμώνα.
  •  αλλεργική ή µη αλλεργική ρινίτιδα (αγγειοκινητική),
  •  η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος (το διάφραγμα μπορεί να είναι τόσο στραβό ώστε να κλείνει το άνοιγμα του ιγμορείου),
  • οποιαποιαδήποτε κάκωση της μύτης που έχει προκαλέσει αλλαγή στην ανατομία της, αλλά και η φαρμακευτική ρινίτιδα.
  • ρινικοί πολύποδες,
  •  μια οποιαδήποτε παθολογία της μύτης,
  •  οδοντιατρικά προβλήματα - παθολογίες των δοντιών. Επειδή οι ρίζες των προγομφίων και των γομφίων στην άνω γνάθο είναι ακριβώς κάτω από το έδαφος του ιγμορείου, οποιαδήποτε φλεγμονή στη ρίζα του δοντιού επεκτείνεται από το δόντι μέσα στο ιγμόρειο και κάνει την λεγόμενη οδοντογενή ιγμορίτιδα.
  •  Η ιγμορίτιδα συναντάται επίσης συχνά σε μοτοσικλετιστές, ποδηλάτες, κολυμβητές, και δύτες.

 Επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και το άσθμα.

Κλινική εικόνα ιγμορίτιδας.

 Μπορεί να εμφανιστεί: ρινική συμφόρηση ή απόφραξη, βλεννώδεις ή πυώδεις εκκρίσεις.
Άλλα συμπτώματα που μπορεί να έχει ο ασθενής είναι: οπισθορινικές εκκρίσεις, κεφαλαλγία, βήχας και έντονος πόνος ο οποίος εντοπίζεται στις παρειές του προσώπου και μερικές φορές αντανακλά στο µάτι ή ακόμα και σε κάποιο δόντι, επειδή τα δόντια της άνω γνάθου συνορεύουν µε το ιγμόρειο.

 Συνήθως οι περισσότερες παραρρινοκολπίτιδες είναι ιογενείς, κρατούν λίγο, και υποχωρούν μόνες τους χωρίς να χρειάζονται αντιβίωση.

 Εάν όμως τα συμπτώματα διαρκούν πάνω από οκτώ ημέρες και ο ασθενής εξακολουθεί να µην αισθάνεται καλά, τότε χρειάζεται να απευθυνθεί στον ειδικό γιατί εάν η ιγμορίτιδα είναι βακτηριδιακή (μικροβιακή) χρειάζεται θεραπεία.

 Η χρονιότητα και οι υποτροπές των συμπτωμάτων της ιγμορίτιδας είναι μια αιτία που ωθεί τους πάσχοντες να αναζητήσουν θεραπεία με τη μέθοδο του βελονισμού – ωτοθεραπείας. 

Επίσης στη χρόνια ιγμορίτιδα αλλά και στην οξεία, παρουσιάζονται συχνοί πονοκέφαλοι των οποίων το χαρακτηριστικό είναι ότι ο πόνος που νιώθει ο ασθενής επιδεινώνεται µε το σκύψιμο, µε το βήχα, µε οποιαδήποτε δηλαδή σωματική άσκηση ή πίεση.

 Αυτός ο πονοκέφαλος διαφέρει από την ημικρανία, καθώς απουσιάζει η αύρα, είναι εντοπισμένος κυρίως στην περιοχή των παραρρίνιων κόλπων και πολλές φορές αμφοτερόπλευρος.

 Ακόμα μπορεί να επηρεαστεί και η όσφρηση δημιουργώντας υποσμία ή ανοσμία, επειδή η μύτη είναι «μπουκωμένη» και ο αέρας αδυνατεί να φθάσει στο οσφρητικό επιθήλιο.

Επίσης οι ασθενείς που υποφέρουν από ιγμορίτιδα μπορεί να αισθάνονται κακουχία, κόπωση και αδυναμία συγκέντρωσης.

 Ο πόνος αυτός και η δυσκολία αντιμετώπισης της πάθησης λόγω χρονιότητας, συχνά οδηγούν τους πάσχοντες στην αναζήτηση θεραπείας μέσω του βελονισμού και ωτοθεραπείας συνήθως σαν τελευταία λύση πριν ένα χειρουργείο.
 
Πώς γίνεται η διάγνωση της ιγμορίτιδας: Συνήθως η διάγνωση είναι κλινική, βασιζόμενη στο ιστορικό και τα συμπτώματα του πάσχοντος.

 Θεραπευτική αντιμετώπιση ιγμορίτιδας.

Η συνήθης θεραπεία για την ιγμορίτιδα εξαρτάται από το στάδιο που θα γίνει η διάγνωση. Στο στάδιο του κοινού κρυολογήματος, αποσυμφορητικά, βλεννολυτικά τοπικά στη μύτη, ιδίως όταν συνυπάρχει αλλεργική ρινίτιδα, καθώς και πλύσεις με φυσιολογικό ορό, μπορεί να είναι αρκετά, ώστε να αντιμετωπιστεί η πάθηση.

Αν όμως έχει ήδη εγκατασταθεί η οξεία πυώδης ιγμορίτιδα, τότε επιπλέον μπορεί να χρειαστεί κατάλληλη αντιμικροβιακή αγωγή. Είναι δύσκολο για τους γιατρούς να μην συνταγογραφήσουν κάποιο αντιβιοτικό επειδή οι ασθενείς πραγματικά υποφέρουν και απουσιάζει κάποιο άλλο φάρμακο για να τους χορηγήσουν. 

Όμως σύγχρονες μελέτες καταδεικνύουν ότι λόγο κακής χρήσης, ανθεκτικών στελεχών κ.α., τα αντιβιοτικά είναι αναποτελεσματικά στο 1/3 περίπου των ασθενών. Μάλιστα μια πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι τα αντιβιοτικά πλέον είναι ελάχιστα αποτελεσματικά σε πολλές περιπτώσεις χρόνιας υποτροπιάζουσας ιγμορίτιδας.

Αντιμετώπιση της ιγμορίτιδας με τη μέθοδο του βελονισμού.

Το μεγάλο πρόβλημα που χρειάζεται να αντιμετωπιστεί στην ιγμορίτιδα είναι η αποκατάσταση της επικοινωνίας των ιγμορείων με τη μύτη, για να παροχετευτεί η συσσωρευμένη βλέννα. Όταν η βλέννα παραμένει στην περιοχή και λιμνάζει όπως συμβαίνει σε όλες τις καταστάσεις που προκαλούν απόφραξη των στομίων των κόλπων, τότε έχουμε την έναρξη της ρινοκολπίτιδας (ιγμορίτιδας).

 Δράσεις βελονισμού - ωτοβελονισμού στην ιγμορίτιδα:

Επιδρούν στο αυτόνομο νευρικό σύστημα πετυχαίνοντας σημαντικά οφέλη στην περίπτωση της ιγμορίτιδας όπως:
Αντιφλεγμονώδης δράση και της βελτίωση της μικροκυκλοφορίας της περιοχής με αποτέλεσμα την αντιμετώπιση της φλεγμονής των ιγμορείων,
Παυσίπονη δράση (για τα συνοδά συμπτώματα της ιγμορίτιδας όπως οι πονοκέφαλοι),
Μυοχαλαρωτική δράση στους λείους μυς των σωληναρίων που φέρνουν σε επαφή τα ιγμόρεια με τη μύτη, βοηθώντας την παροχέτευση της βλέννας.

Με αυτούς τους μηχανισμούς ελευθερώνει τα στόμια και αποκαθιστά την επικοινωνία των κόλπων με τη μύτη και επιδρά στους μηχανισμούς που προκαλούν τη φλεγμονή.
Με τον τρόπο αυτό σταματά η δημιουργία των συνθηκών που ευθύνονται για τον πολλαπλασιασμό των παθογόνων μικροβίων που οδηγούν στην εμφάνιση ιγμορίτιδας ή άλλης παραρρινοκολπίτιδας.
Και ταυτόχρονα χάρι στην παροχέτευση της βλέννας και την σωστή λειτουργία των αγωγών παροχέτευσης των ιγμορείων σταματάει η συμφόρηση της μύτης, επανέρχεται η σωστή αναπνευστική λειτουργία και έτσι έχουμε τη λύση του αιτίου που προκαλεί τις χρόνιες ιγμορίτιδες –  παραρρινοκολπίτιδες.


Τεχνική της συνδυαστικής μεθόδου βελονισμού - ωτοβελονισμού για τη θεραπεία της ιγμορίτιδας.

Μπορεί να γίνει συνδυασμός σωματικού βελονισμού τοπικά με ειδικές πολύ λεπτές (και συνεπώς ανώδυνες), αποστειρωμένες, μιας χρήσεως βελόνες, καθώς και ωτοβελονισμός σε ειδικά σημεία στο αυτί για την βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων. 

Με τη μέθοδο του ωτοβελονισμού ο θεραπευόμενος είναι καλυμμένος στα μεσοδιαστήματα των συνεδριών καθώς έχει τη θεραπεία μαζί του εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Επίσης δίνονται ειδικές οδηγίες για την ενεργοποίηση των σημείων στο αυτί για την βελτίωση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας.


Διάρκεια θεραπείας της ιγμορίτιδας με βελονισμό - ωτοβελονισμό.

Για να επιτευχθεί η δράση του βελονισμού στις χρόνιες και υποτροπιάζουσες καταστάσεις ιγμορίτιδας, απαιτεί μακροχρόνια θεραπεία και επέρχεται σταδιακά. Απαιτούνται συνήθως 12-14 συνεδρίες με μεσοδιαστήματα 10-15 ημερών σε διάστημα 6-7 μηνών. Τα αποτελέσματα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι θεαματικά και διαρκούν για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Συνήθως απαιτείται για την επόμενη χρονιά άλλος ένας κύκλος συντήρησης των 5-7 συνεδριών για να εξασφαλιστεί η πλήρης απελευθέρωση του ασθενούς από τις υποτροπές της ιγμορίτιδας.

Με αυτό το σχήμα πολλοί ασθενείς οι οποίοι είχαν μακροχρόνια προβλήματα υποτροπιάζουσας ιγμορίτιδας ή άλλης παραρρινοκολπίτιδας, με λήψεις αντιβιώσεων 2-3 φορές το χρόνο έχουν αντιμετωπιστεί με επιτυχία και είναι ελεύθεροι συμπτωμάτων χωρίς υποτροπές.
 
Συζήτηση – Συμπεράσματα για τη θεραπεία της ιγμορίτιδας.

Η εμπειρία πάνω στη μέθοδο και η παρουσίαση πλήθους εργασιών σε πανελλήνια και παγκόσμια συνέδρια, από επιστημονικές ομάδες με τις οποίες συνεργάστηκε ο συγγραφέας καταδεικνύουν την επιτυχία και τα οφέλη της μεθόδου.

Καθώς όμως πέρα από τις επιστημονικές αποδείξεις, ο βελονισμός είναι μια βιωματική εμπειρία (που με τις σύγχρονες μεθόδους είναι τελείως ανώδυνη), είναι σημαντικό να κατατεθούν οι παρακάτω, πολύ συχνοί, διάλογοι που γίνονται με τους θεραπευόμενους κατά την αρχή και το τέλος της θεραπείας.

Αρχικά:
Θεραπευόμενος: «Γιατρέ έχω δοκιμάσει τα πάντα χωρίς αποτέλεσμα, ο βελονισμός είναι η τελευταία μου ελπίδα»
Ιατρός: «Πραγματικά το γνωρίζω και το ζω καθημερινά, να ξέρετε όμως ότι η λύση υπάρχει, αρκεί να έχετε υπομονή καθώς είναι μια φυσική μέθοδος αυτή που εφαρμόζουμε και τα αποτελέσματα θα έρθουν σταδιακά σε βάθος χρόνου. Είναι σίγουρο ότι θα πάτε πολύ καλά αν ακολουθήσετε τη θεραπεία αλλά χρειάζεται χρόνος καθώς είναι ένα χρόνιο θέμα».

Στο τέλος:
Θεραπευόμενος: «Σας ευχαριστώ, ανασαίνω επιτέλους κανονικά, έχω ξεχάσει πώς είναι να είσαι μπουκωμένος.»
Ιατρός: «Σας ευχαριστώ για την επιμονή, την υπομονή και την συνεργασία σας

Και έτσι είναι, σε ποσοστό πάνω από 85% των χρόνιων περιπτώσεων ιγμορίτιδας που αντιμετωπίζονται στο ιατρείο με τη μέθοδο του βελονισμού.

Τελειώνοντας θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς και όσους από τους πάσχοντες από ιγμορίτιδα αναγνώστες έχουν διαβάσει όλο το κείμενο και να καταθέσω ότι η υπομονή και η επιμονή τους καθιστά ιδανικούς θεραπευόμενους για αυτή τη μέθοδο η οποία πραγματικά μπορεί να τους βοηθήσει επιτέλους να «ανασάνουν ελεύθερα».


Από τον Γκατζούνη Θεόδωρο MSc, Φυσίατρο, μετεκπαιδευθείς στον Βελονισμό, Ωτοθεραπεία – Ωτοβελονισμό, Μεσοθεραπεία, Εξουσιοδοτημένος Docente di Formazione (Καθηγητής Ωτοθεραπείας – Ωτοβελονισμού) από την GSATN Italy.
Βιβλιογραφία.
1.      Ahmed J, Pal S, Hopkins C, Jayaraj S. Functional endoscopic balloon dilation of sinus ostia for chronic rhinosinusitis. Cochrane Database Syst Rev 2011; (7): CD008515. [PubMed]
2.      Chong LY, Head K, Hopkins C, Philpott C, Glew S, Scadding G et al. Saline irrigation for chronic rhinosinusits. Cochrane Database Syst Rev 2016; (4): CD011995..
3.      Chong LY, Head K, Hopkins C, Philpott C, Schilder AGM, Burton MJ. Intranasal steroids versus placebo or no intervention for chronic sinusits. Cochrane Database Syst Rev 2016; (4): CD011996. [PubMed]
4.      Chong LY, Head K, Hopkins C, Philpott C, Burton MJ, Schilder AGM. Different types of intranasal steroids for chronic rhinosinusitis. Cochrane Database Syst Rev 2016; (4): CD011993. [PubMed]
5.      Head K, Chong LY, Piromchai P, Hopkins C, Philpott C, Schilder AGM et al. Systemic and topical antibiotics for chronic rhinosinusitis. Cochrane Database Syst Rev 2016; (4): CD011994. [PubMed]
6.      Niemtzow RC, Marcucci L, York A, Ives JA, Walter J, Jonas WB. The roles of acupuncture and other components of integrative medicine in cataclysmic natural disasters and military conflicts. Med Acupunct. 2014;26(5):255–263
7.      Takakura N, Yajima H. Analgesic effect of acupuncture needle penetration: A double-blind crossover study. Open Med. 2009;3(2):54–61 [PMC free article] [PubMed]
8.      Keown D. The Spark in the Machine: How the Science of Acupuncture Explains the Mysteries of Western Medicine. Philadelphia: Kingsley; 2014
9.    Kim JI, Choi JY, Lee MS, Kim TH, Kim AR, Jung SY, Shin MS, Kim KH. Acupuncture for improving chronic rhinosinusitis complicated with persistent allergic rhinitis. A prospective observational study. Forsch Komplementmed. 2010;17(6):333-5. doi: 10.1159/000322894. Epub 2010 Dec 9. PMID: 21196747 DOI: 10.1159/000322894
10.    Sertel S, Bergmann Z, Ratzlaff K, Baumann I, Greten HJ, Plinkert PK. Acupuncture for nasal congestion: a prospective, randomized, double-blind, placebo-controlled clinical pilot study. Am J Rhinol Allergy. 2009 Nov-Dec;23(6):e23-8. doi: 10.2500/ajra.2009.23.3380. Epub 2009 Sep 18.
11.    Boutouyrie P, Corvisier R, Azizi M, Lemoine D, Laloux B, Hallouin M-C, Laurent S. Effects of acupuncture on radial artery hemodynamics: controlled trials in sensitized and naive subjects. Am J Physiol Heart Circ Physiol. 2001;280(2):H628–H633. [PubMed]
12.    World Health Organization. WHO standard acupuncture point locations in the western Pacific region. Geneva: World Health Organization; 2008;(vol. 181).
13.    Gatzounis T., Kagiouli D., Bader A., Papadopoulou V., Acupuncture for improving chronic sinusitis complicated with headache. XV World Congress on Medical Acupuncture (ICMART), 2012, Athens.
14.    Οι εικόνες προέρχονται από τα https://pixabay.com/, https://www.pexels.com/ με δωρεάν άδεια CC0 Public Domain και από την προσωπική συλλογή του Ιατρού Γκατζούνη Θεόδωρου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου